Onderdiagnostiek en onderbehandeling van eetstoornissen komt veel voor omdat een eetstoornis niet altijd wordt opgemerkt door zorgprofessionals of omdat patiënten niet verwezen (willen) worden.

Bij jeugd speelt soms mee dat ouders onvoldoende zicht hebben op en kennis hebben van de kenmerken van een eetstoornis of zelf problemen hebben met eten.

De DSM-5 beschrijft de verschillende eetstoornissen als volgt: 

- Anorexia Nervosa (AN);

- Vermijdende/restrictieve voedselinnamestoornis (avoidant/restrictive food intake disorder: ARFID);

- Eetbuistoornis (binge eating disorder: BED);

- Boulimia Nervosa (BN).              

Maar dit zijn niet alle voedings- en eetstoornissen, de strikte indeling in diagnostische classificaties volgens de DSM-5 doet onvoldoende recht aan de overlap tussen verschillende eetstoornissen en problemen rondom voeding. IMP-act benadert de eetproblematiek daarom vanuit een breed perspectief.

De diagnose van een eetstoornis moet altijd gesteld worden door bevoegd arts.